De kracht van zelfreflectie

Minder dan u van mij gewend was, schrijf ik nieuwe blogs. Ik heb, zoals wij allen, mij moeten verhouden tot Covid 19. In goede gezondheid gelukkig, maar wat veranderde er veel. Natuurlijk ben ik dankbaar dat ik werk heb, maar wat mis ik het echte samenzijn. Teams en Zoom-ontmoetingen; het is beter dan niets, maar echt blij word ik er niet van.

Doordat er veel wegviel, heb ik de tijd genomen om na te denken wat ik ‘van waarde’ vind en wat ik onder ‘vooruitgang’ versta. Deze e-zine gaat over de kracht van zelfreflectie.

Autonoom samenwerken

Al jaren ben ik geboeid door het concept Autonoom Samenwerken. Klinkt heel eenvoudig. Immers ieder heeft zijn talenten en door aan ieders talenten ruimte te bieden, ontstaat vanzelf goede samenwerking, met dito resultaten! Toch? Nou niet precies.

Alle kleine beetjes helpen echt.

Klagen, mopperen, schreeuwen. De korte lontjes lijken als paddenstoelen uit de grond gekropen en bevolken het internet. Ik vind het energiezuigers en heb mij van steeds meer platforms teruggetrokken.

‘Klagen is als zwerfafval, maar dan in je hoofd’; zegt fotograaf-kunstenaar en vuilraper Peter Smith. ‘Je moet niet denken: Dit probleem is veel te groot, laten anderen (overheid, gemeente, professionals) het maar opknappen; ik betaal er toch belasting voor. Verbeter de wereld, doe iets kleins.’

Ode aan spanning

Wat ik zo bijzonder vind aan mijn werk is de diversiteit aan mensen en organisaties. Opdrachtgevers van dit moment zijn – naast een aantal zelfstandigen die ik individueel coach – gemeenten, een zorgorganisatie en diverse scholen. Daarnaast ben ik als vrijwilliger betrokken bij the Walk of Wisdom.

De rode draad in mijn werk is met één woord te duiden: Relaties. Een organisatie bestaat uit mensen en die mensen zijn met zichzelf, met elkaar en met hun omgeving in relatie.

Allemaal bubbels

Ter inspiratie ga ik af en toe naar lezingen, zoals laatst ‘Een economie zonder groei?’ door prof.dr. E. de Jong, hoogleraar Internationale Economie. In diezelfde week nam ik deel aan DonutDay, een dag vol met sprekers geïnspireerd door het boek van Kate Raworth, getiteld de Donut Economie.

Professor de Jong had Raworth gelezen, maar vond dat zij de theorie niet gefundeerd had uitgewerkt. En zoals een professor betaamt, kregen we een uiteenzetting, waar ik als leek weinig van begreep.

Specialisten en generalisten; we hebben elkaar nodig