Berichten met een Label ‘zelfontwikkeling’

Ode aan spanning

Wat ik zo bijzonder vind aan mijn werk is de diversiteit aan mensen en organisaties. Opdrachtgevers van dit moment zijn – naast een aantal zelfstandigen die ik individueel coach – twee gemeenten, een zorgorganisatie en diverse scholen. Daarnaast ben ik bestuurssecretaris van het Center of Human Emergence en als vrijwilliger betrokken bij Green Capital Nijmegen.

De rode draad in mijn werk is met één woord te duiden: Relaties. Een organisatie bestaat uit mensen en die mensen zijn met zichzelf, met elkaar en met hun omgeving in relatie.

Polariteiten hanteren

Vier jaar geleden, op de derde dinsdag van september 2014, begon ik met het schrijven van maandelijkse e-zines. Een idee dat voortkwam uit een jaartraject marketing, dat ik in dat jaar volgde. Ik ben sinds 1993 zelfstandig. Door de crisis, en doordat een paar vaste opdrachtgevers met pensioen gingen, kreeg ik steeds minder opdrachten.

Filmpjes maken, netwerkbijeenkomsten aflopen, koude acquisitie; ik word er niet gelukkig van. Schrijven dan maar. Ik doe het nu vier jaar.

Een terugblik.

Luddiet of niet?

bewegingDe afgelopen maanden zat ik veel achter mijn computer. Eerst was er de Europese aanbesteding, die ik moest doorlopen om in aanmerking te komen voor een opdracht bij een gemeente. Toen kwam de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG of GDPR in het Engels). Pakken papier doorploegen met vooraf opgestelde regels en clausules, geschreven in vaak onbegrijpelijke juridische taal. Worstelend om daar iets persoonlijks van te maken, om het vervolgens van handtekeningen te kunnen voorzien.

Nieuwe regels bekritiseren, over bureaucratie beginnen – het is lastig, omdat het dan lijkt alsof je tegen privacy bent of dat je je verzet tegen nieuwe ontwikkelingen. Voor dat laatste bestaat een scheldwoord: Mensen die in de greep zijn van een nostalgisch verlangen naar een premoderne tijd, worden wel eens Luddieten genoemd.

Ben ik een Luddiet?

Gelukkig zijn; wat is dat?

In mijn coachpraktijk ontmoet ik nogal eens mensen in een impasse. Te snel wordt dan de term depressie of burn-out gebruikt. Ik wil geenszins suggereren dat een depressie licht moet worden opgevat. Integendeel. Een pathologische depressie is zeer ernstig en vereist behandeling door een arts.

Het lijkt echter wel of we steeds meer moeite hebben met tegenslag, verlies, teleurstelling; alsof we vinden dat we recht hebben op geluk. We willen, en moeten vaak ook, snel weer de oude zijn: normaal en gelukkig. Terwijl juist bij een impasse het nodig is om gevoelens te doorleven, mogelijke oorzaken op te sporen en te onderzoeken wat in je leven verandering behoeft.

In deze blog ga ik in op wat naar mijn idee gelukkig zijn is en hoe je dit kunt bereiken.

Als je mindset maar goed zit

Voor een potentieel nieuwe opdrachtgever, een grote gemeente, ben ik terecht gekomen in een Europees aanbestedingstraject. Aanvankelijk voelde ik een flinke weerstand. Heel veel tijd spenderen aan een hoop papierwerk met een onzeker resultaat? Heeft het zin als kleine zelfstandige hier aan deel te nemen? Is het allemaal de moeite waard? Toch ben ik er aan begonnen.

Makkelijk vind ik het niet. Tijdens dit aanbestedingstraject, waar ik nog midden in zit, wissel ik regelmatig van mindset. Soms word ik geconfronteerd met gedachtes als:”Ik ben klein en zij zijn groot”. Ook de rebel in mij roert zich regelmatig:”Wat een controle”. Maar over het algemeen voel ik me prettig uitgedaagd en geloof ik in mijn eigen kunnen.