Berichten met een Label ‘Dromen’

Ode aan spanning

Wat ik zo bijzonder vind aan mijn werk is de diversiteit aan mensen en organisaties. Opdrachtgevers van dit moment zijn – naast een aantal zelfstandigen die ik individueel coach – twee gemeenten, een zorgorganisatie en diverse scholen. Daarnaast ben ik bestuurssecretaris van het Center of Human Emergence en als vrijwilliger betrokken bij Green Capital Nijmegen.

De rode draad in mijn werk is met één woord te duiden: Relaties. Een organisatie bestaat uit mensen en die mensen zijn met zichzelf, met elkaar en met hun omgeving in relatie.

Polariteiten hanteren

Vier jaar geleden, op de derde dinsdag van september 2014, begon ik met het schrijven van maandelijkse e-zines. Een idee dat voortkwam uit een jaartraject marketing, dat ik in dat jaar volgde. Ik ben sinds 1993 zelfstandig. Door de crisis, en doordat een paar vaste opdrachtgevers met pensioen gingen, kreeg ik steeds minder opdrachten.

Filmpjes maken, netwerkbijeenkomsten aflopen, koude acquisitie; ik word er niet gelukkig van. Schrijven dan maar. Ik doe het nu vier jaar.

Een terugblik.

Gelukkig zijn; wat is dat?

In mijn coachpraktijk ontmoet ik nogal eens mensen in een impasse. Te snel wordt dan de term depressie of burn-out gebruikt. Ik wil geenszins suggereren dat een depressie licht moet worden opgevat. Integendeel. Een pathologische depressie is zeer ernstig en vereist behandeling door een arts.

Het lijkt echter wel of we steeds meer moeite hebben met tegenslag, verlies, teleurstelling; alsof we vinden dat we recht hebben op geluk. We willen, en moeten vaak ook, snel weer de oude zijn: normaal en gelukkig. Terwijl juist bij een impasse het nodig is om gevoelens te doorleven, mogelijke oorzaken op te sporen en te onderzoeken wat in je leven verandering behoeft.

In deze blog ga ik in op wat naar mijn idee gelukkig zijn is en hoe je dit kunt bereiken.

Als je mindset maar goed zit

Voor een potentieel nieuwe opdrachtgever, een grote gemeente, ben ik terecht gekomen in een Europees aanbestedingstraject. Aanvankelijk voelde ik een flinke weerstand. Heel veel tijd spenderen aan een hoop papierwerk met een onzeker resultaat? Heeft het zin als kleine zelfstandige hier aan deel te nemen? Is het allemaal de moeite waard? Toch ben ik er aan begonnen.

Makkelijk vind ik het niet. Tijdens dit aanbestedingstraject, waar ik nog midden in zit, wissel ik regelmatig van mindset. Soms word ik geconfronteerd met gedachtes als:”Ik ben klein en zij zijn groot”. Ook de rebel in mij roert zich regelmatig:”Wat een controle”. Maar over het algemeen voel ik me prettig uitgedaagd en geloof ik in mijn eigen kunnen.

Rondhangen in ontvankelijkheid.

De zomervakantie is begonnen. Ik ben gestart met een leertraject analytische coaching. Mezelf van tijd tot tijd kritisch laten beschouwen vind ik belangrijk. Ook heb ik nog een aantal gesprekken voor de boeg met ondernemers, die hun ondernemerscompetenties onder de loep willen laten nemen. Twee nieuwe opdrachten voor na de zomer zitten in de pijplijn.

Ik blijf tijdens de zomermaanden in Nederland. Tijd doorbrengen met vrienden. Musea bezoeken. Slenteren door de Nederlandse steden en dorpen. Tochten maken met mijn paard. En af en toe een coachgesprek.