Berichten met een Label ‘beweging’

Ode aan spanning

Wat ik zo bijzonder vind aan mijn werk is de diversiteit aan mensen en organisaties. Opdrachtgevers van dit moment zijn – naast een aantal zelfstandigen die ik individueel coach – twee gemeenten, een zorgorganisatie en diverse scholen. Daarnaast ben ik bestuurssecretaris van het Center of Human Emergence en als vrijwilliger betrokken bij Green Capital Nijmegen.

De rode draad in mijn werk is met één woord te duiden: Relaties. Een organisatie bestaat uit mensen en die mensen zijn met zichzelf, met elkaar en met hun omgeving in relatie.

Allemaal bubbels

Ter inspiratie ga ik af en toe naar lezingen, zoals laatst ‘Een economie zonder groei?’ door prof.dr. E. de Jong, hoogleraar Internationale Economie. In diezelfde week nam ik deel aan DonutDay, een dag vol met sprekers geïnspireerd door het boek van Kate Raworth, getiteld de Donut Economie.

Professor de Jong had Raworth gelezen, maar vond dat zij de theorie niet gefundeerd had uitgewerkt. En zoals een professor betaamt, kregen we een uiteenzetting, waar ik als leek weinig van begreep.

Specialisten en generalisten; we hebben elkaar nodig

Gelukkig zijn; wat is dat?

In mijn coachpraktijk ontmoet ik nogal eens mensen in een impasse. Te snel wordt dan de term depressie of burn-out gebruikt. Ik wil geenszins suggereren dat een depressie licht moet worden opgevat. Integendeel. Een pathologische depressie is zeer ernstig en vereist behandeling door een arts.

Het lijkt echter wel of we steeds meer moeite hebben met tegenslag, verlies, teleurstelling; alsof we vinden dat we recht hebben op geluk. We willen, en moeten vaak ook, snel weer de oude zijn: normaal en gelukkig. Terwijl juist bij een impasse het nodig is om gevoelens te doorleven, mogelijke oorzaken op te sporen en te onderzoeken wat in je leven verandering behoeft.

In deze blog ga ik in op wat naar mijn idee gelukkig zijn is en hoe je dit kunt bereiken.

Mogelijkheden ontdekken

Steeds meer gemeentes snappen hoe belangrijk het is om de burger te betrekken bij de problemen waar ze mee worstelen. Dat vraagt een andere houding en ander gedrag van de medewerkers.

Veel ambtenaren en bestuurders denken dat de participatiemaatschappij om participatie van de burger gaat. Maar dat is een misvatting. Om eigenaarschap en gemeenschapskracht te stimuleren, dient juist de gemeente zelf te leren participeren. Dat betekent samen met de burgers – integraal – kijken naar de problemen zoals ze werkelijk zijn. De taakopvatting van de gemeente bestrijkt vaak maar een deel van een veel groter probleem.

Rondhangen in ontvankelijkheid.

De zomervakantie is begonnen. Ik ben gestart met een leertraject analytische coaching. Mezelf van tijd tot tijd kritisch laten beschouwen vind ik belangrijk. Ook heb ik nog een aantal gesprekken voor de boeg met ondernemers, die hun ondernemerscompetenties onder de loep willen laten nemen. Twee nieuwe opdrachten voor na de zomer zitten in de pijplijn.

Ik blijf tijdens de zomermaanden in Nederland. Tijd doorbrengen met vrienden. Musea bezoeken. Slenteren door de Nederlandse steden en dorpen. Tochten maken met mijn paard. En af en toe een coachgesprek.