Berichten met een Label ‘potentieel’

Ode aan spanning

Wat ik zo bijzonder vind aan mijn werk is de diversiteit aan mensen en organisaties. Opdrachtgevers van dit moment zijn – naast een aantal zelfstandigen die ik individueel coach – twee gemeenten, een zorgorganisatie en diverse scholen. Daarnaast ben ik bestuurssecretaris van het Center of Human Emergence en als vrijwilliger betrokken bij Green Capital Nijmegen.

De rode draad in mijn werk is met één woord te duiden: Relaties. Een organisatie bestaat uit mensen en die mensen zijn met zichzelf, met elkaar en met hun omgeving in relatie.

Luddiet of niet?

bewegingDe afgelopen maanden zat ik veel achter mijn computer. Eerst was er de Europese aanbesteding, die ik moest doorlopen om in aanmerking te komen voor een opdracht bij een gemeente. Toen kwam de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG of GDPR in het Engels). Pakken papier doorploegen met vooraf opgestelde regels en clausules, geschreven in vaak onbegrijpelijke juridische taal. Worstelend om daar iets persoonlijks van te maken, om het vervolgens van handtekeningen te kunnen voorzien.

Nieuwe regels bekritiseren, over bureaucratie beginnen – het is lastig, omdat het dan lijkt alsof je tegen privacy bent of dat je je verzet tegen nieuwe ontwikkelingen. Voor dat laatste bestaat een scheldwoord: Mensen die in de greep zijn van een nostalgisch verlangen naar een premoderne tijd, worden wel eens Luddieten genoemd.

Ben ik een Luddiet?

Potentieontwikkeling als criterium voor succes

Talentontwikkeling is altijd een rode draad geweest in mijn werk en leven. Talent van mijzelf en talent van diegenen waar ik voor werk: individuen, teams en organisaties in de zorg, onderwijs, gemeentes en het MKB. Sinds eind jaren 80 werkzaam als coach zag ik verschillende verschuivingen optreden in de wijze waarop talent wordt ontdekt en ontwikkeld.

Al duizenden jaren kiezen mensen elkaar op basis van uiterlijke kenmerken. En ook al doen die er met het oog op evolutionaire overlevingskansen tegenwoordig niet zo veel meer toe, nog steeds baseren we vaak ons oordeel erop.

Het leven een Walk of Wisdom

Op 27 april word ik 60. De oude Grieken noemden 60 de leeftijd van de filosoof – de mens die zoekt naar de diepere betekenis van de dingen en de fundamentele waarden. Ik herken mij hierin en wil dit echt vieren. Ik heb daarom besloten de Walk of Wisdom te gaan lopen, begeleid door diegenen die me dierbaar zijn.

De Walk of Wisdom is een eigentijdse pelgrimsroute: 136 kilometer heuvels, bossen, rivieren en oude cultuurlandschappen rondom Nijmegen, de stad waar ik sinds 2003 woon. Ik loop de route zelf in 11 dagen en krijg iedere dag weer ander gezelschap.

Hekjes of zwemdiploma?

Met heel veel plezier heb ik gekeken naar Zomergasten. De laatste Zomergast Damiaan Denys, een Vlaming, kwam met een paar prachtige beelden die weergaven waarom hij in 1972 van België naar Nederland was verhuisd: “Er is overal water en er zijn geen hekjes, want ieder kind leert er zwemmen’. En hij liet een fragment zien van de film Turks Fruit waarin Rutger Hauer, net getrouwd met Olga, gespeeld door Monique van de Ven, slingerend met haar achterop door Amsterdam fietst en een winkel binnenrijdt om met een grote fles champagne samen weer naar buiten te komen. In zo’n land wilde Damiaan wonen en werken zei hij:” een land met die vrijheid en die mogelijkheden!”