Berichten met een Label ‘Kernkwaliteiten’

Polariteiten hanteren

Vier jaar geleden, op de derde dinsdag van september 2014, begon ik met het schrijven van maandelijkse e-zines. Een idee dat voortkwam uit een jaartraject marketing, dat ik in dat jaar volgde. Ik ben sinds 1993 zelfstandig. Door de crisis, en doordat een paar vaste opdrachtgevers met pensioen gingen, kreeg ik steeds minder opdrachten.

Filmpjes maken, netwerkbijeenkomsten aflopen, koude acquisitie; ik word er niet gelukkig van. Schrijven dan maar. Ik doe het nu vier jaar.

Een terugblik.

Mogelijkheden ontdekken

Steeds meer gemeentes snappen hoe belangrijk het is om de burger te betrekken bij de problemen waar ze mee worstelen. Dat vraagt een andere houding en ander gedrag van de medewerkers.

Veel ambtenaren en bestuurders denken dat de participatiemaatschappij om participatie van de burger gaat. Maar dat is een misvatting. Om eigenaarschap en gemeenschapskracht te stimuleren, dient juist de gemeente zelf te leren participeren. Dat betekent samen met de burgers – integraal – kijken naar de problemen zoals ze werkelijk zijn. De taakopvatting van de gemeente bestrijkt vaak maar een deel van een veel groter probleem.

Potentieontwikkeling als criterium voor succes

Talentontwikkeling is altijd een rode draad geweest in mijn werk en leven. Talent van mijzelf en talent van diegenen waar ik voor werk: individuen, teams en organisaties in de zorg, onderwijs, gemeentes en het MKB. Sinds eind jaren 80 werkzaam als coach zag ik verschillende verschuivingen optreden in de wijze waarop talent wordt ontdekt en ontwikkeld.

Al duizenden jaren kiezen mensen elkaar op basis van uiterlijke kenmerken. En ook al doen die er met het oog op evolutionaire overlevingskansen tegenwoordig niet zo veel meer toe, nog steeds baseren we vaak ons oordeel erop.

Van Vierkantje Naar Rondje

‘Vertrouw nooit iets wat zelf kan denken, als je niet kunt zien waar het zijn verstand bewaart!’ Een citaat uit J.K. Rowlings Potterboeken. Harry Potter wordt opgevoed bij de saaiste familie van Engeland, de familie Duffeling. De Duffelingen zijn dreuzels. Niet alleen staan hun gezichten strak van saaiheid, maar ook proberen ze Harry’s creativiteit af te pakken.

Onlangs brak Robbert Dijkgraaf in ‘De Wereld Draait Door’ een lans voor creativiteit. Ik citeer:” Onze opvoeding en ons onderwijs trappen hard op de rem van de verbeelding. Voor veel mensen is het onderwijs (en ik voeg toe: de politiek en ons werk) een plek waar we in een vierkantje worden gedrukt, ook als je een rondje bent. Maar de maatschappij heeft nu eenmaal vierkantjes nodig.”

Gedurfd leiderschap!

In deze tijd klinkt de roep om leiderschap weer krachtig. Als leiderschapscoach vind ik het belangrijk om vragen te stellen bij dit fenomeen.

De hoop dat er iemand een oplossing heeft voor de vragen van je persoonlijk leven, voor het vaak wankelmoedige bestaan van de organisatie waar je deel van uit maakt, voor de chaos die een samenleving per definitie is.

Dat zo iemand niet kan bestaan weet je wel, maar laat je dit ook tot je doordringen? En zo ja, wat betekent dit voor jouw leiderschap?