Berichten met een Label ‘ambities realiseren’

Allemaal bubbels

Ter inspiratie ga ik af en toe naar lezingen, zoals laatst ‘Een economie zonder groei?’ door prof.dr. E. de Jong, hoogleraar Internationale Economie. In diezelfde week nam ik deel aan DonutDay, een dag vol met sprekers geïnspireerd door het boek van Kate Raworth, getiteld de Donut Economie.

Professor de Jong had Raworth gelezen, maar vond dat zij de theorie niet gefundeerd had uitgewerkt. En zoals een professor betaamt, kregen we een uiteenzetting, waar ik als leek weinig van begreep.

Specialisten en generalisten; we hebben elkaar nodig

Gelukkig zijn; wat is dat?

In mijn coachpraktijk ontmoet ik nogal eens mensen in een impasse. Te snel wordt dan de term depressie of burn-out gebruikt. Ik wil geenszins suggereren dat een depressie licht moet worden opgevat. Integendeel. Een pathologische depressie is zeer ernstig en vereist behandeling door een arts.

Het lijkt echter wel of we steeds meer moeite hebben met tegenslag, verlies, teleurstelling; alsof we vinden dat we recht hebben op geluk. We willen, en moeten vaak ook, snel weer de oude zijn: normaal en gelukkig. Terwijl juist bij een impasse het nodig is om gevoelens te doorleven, mogelijke oorzaken op te sporen en te onderzoeken wat in je leven verandering behoeft.

In deze blog ga ik in op wat naar mijn idee gelukkig zijn is en hoe je dit kunt bereiken.

Durf te botsen!

In de vorige blog vertelde ik over mijn Europese aanbesteding voor een opdracht in een middelgrote gemeente. Alle benodigde documenten zijn verstuurd. Mijn voorbereidend werk zit er op. Nu is het afwachten of ik bij deze gemeente aan de slag kan.

Recent bezocht ik de dansvoorstelling The Hole uitgevoerd door het Nederlands Danstheater 1 met als choreograaf Ohad Naharin. Een uitzonderlijke productie, die zich afspeelde in een ruimte waarin publiek en dansers van alle kanten bijna tegen elkaar opbotsten.

Wat aanbesteding en dansvoorstelling met elkaar te maken hebben; daarover gaat deze blog.

Elke organisatie is van mens gemaakt

Recent voerde ik verschillende acquisitiegesprekken voor een opdracht die mij op het lijf geschreven leek. Het ging om een grote gemeente. Een team was op zoek naar een coach, die hen kon begeleiden op de weg naar zelfsturing – een behoorlijke verandering.

Drie adviseurs/coaches werden uitgenodigd om kennis te komen maken – eerst met de directeur en daarna met een delegatie van het team. Ik was tevreden over de kwaliteit van mijn gesprekken. maar helaas, ik werd niet gekozen. De voorkeur ging uit naar een man met een bedrijfskundige/organisatiekundige achtergrond.

Er bleek in de organisatie ook behoefte aan een individuele coach en daar wilden ze mij graag voor hebben. Leuk om te horen. Maar hun keuze zette me aan het denken. 

Jouw ervaring doet er toe!

Opgeleid als begeleidingskundige aan de universiteit leerde ik dat ik mijn eigen ervaringen moest thuislaten. Als wetenschapper word je geacht objectief te zijn. De meeste wetenschappers koesteren dan ook een wantrouwen jegens de individuele ervaring.
In mijn werk wil ik juist gewicht geven aan de individuele ervaring.

Het is als met het proeven en testen van wijn. Men kan mij zeggen dat een wijn goed is en daar de meest prachtige woorden voor gebruiken: verleidelijk, diep, meeslepend, intrigerend, memorabel, zuiver, karaktervol, en noem maar op.