Berichten met een Label ‘aandacht’

Gelukkig zijn; wat is dat?

In mijn coachpraktijk ontmoet ik nogal eens mensen in een impasse. Te snel wordt dan de term depressie of burn-out gebruikt. Ik wil geenszins suggereren dat een depressie licht moet worden opgevat. Integendeel. Een pathologische depressie is zeer ernstig en vereist behandeling door een arts.

Het lijkt echter wel of we steeds meer moeite hebben met tegenslag, verlies, teleurstelling; alsof we vinden dat we recht hebben op geluk. We willen, en moeten vaak ook, snel weer de oude zijn: normaal en gelukkig. Terwijl juist bij een impasse het nodig is om gevoelens te doorleven, mogelijke oorzaken op te sporen en te onderzoeken wat in je leven verandering behoeft.

In deze blog ga ik in op wat naar mijn idee gelukkig zijn is en hoe je dit kunt bereiken.

Mogelijkheden ontdekken

Steeds meer gemeentes snappen hoe belangrijk het is om de burger te betrekken bij de problemen waar ze mee worstelen. Dat vraagt een andere houding en ander gedrag van de medewerkers.

Veel ambtenaren en bestuurders denken dat de participatiemaatschappij om participatie van de burger gaat. Maar dat is een misvatting. Om eigenaarschap en gemeenschapskracht te stimuleren, dient juist de gemeente zelf te leren participeren. Dat betekent samen met de burgers – integraal – kijken naar de problemen zoals ze werkelijk zijn. De taakopvatting van de gemeente bestrijkt vaak maar een deel van een veel groter probleem.

Durf te botsen!

In de vorige blog vertelde ik over mijn Europese aanbesteding voor een opdracht in een middelgrote gemeente. Alle benodigde documenten zijn verstuurd. Mijn voorbereidend werk zit er op. Nu is het afwachten of ik bij deze gemeente aan de slag kan.

Recent bezocht ik de dansvoorstelling The Hole uitgevoerd door het Nederlands Danstheater 1 met als choreograaf Ohad Naharin. Een uitzonderlijke productie, die zich afspeelde in een ruimte waarin publiek en dansers van alle kanten bijna tegen elkaar opbotsten.

Wat aanbesteding en dansvoorstelling met elkaar te maken hebben; daarover gaat deze blog.

Jouw ervaring doet er toe!

Opgeleid als begeleidingskundige aan de universiteit leerde ik dat ik mijn eigen ervaringen moest thuislaten. Als wetenschapper word je geacht objectief te zijn. De meeste wetenschappers koesteren dan ook een wantrouwen jegens de individuele ervaring.
In mijn werk wil ik juist gewicht geven aan de individuele ervaring.

Het is als met het proeven en testen van wijn. Men kan mij zeggen dat een wijn goed is en daar de meest prachtige woorden voor gebruiken: verleidelijk, diep, meeslepend, intrigerend, memorabel, zuiver, karaktervol, en noem maar op.

Van Vierkantje Naar Rondje

‘Vertrouw nooit iets wat zelf kan denken, als je niet kunt zien waar het zijn verstand bewaart!’ Een citaat uit J.K. Rowlings Potterboeken. Harry Potter wordt opgevoed bij de saaiste familie van Engeland, de familie Duffeling. De Duffelingen zijn dreuzels. Niet alleen staan hun gezichten strak van saaiheid, maar ook proberen ze Harry’s creativiteit af te pakken.

Onlangs brak Robbert Dijkgraaf in ‘De Wereld Draait Door’ een lans voor creativiteit. Ik citeer:” Onze opvoeding en ons onderwijs trappen hard op de rem van de verbeelding. Voor veel mensen is het onderwijs (en ik voeg toe: de politiek en ons werk) een plek waar we in een vierkantje worden gedrukt, ook als je een rondje bent. Maar de maatschappij heeft nu eenmaal vierkantjes nodig.”