Het leven een Walk of Wisdom

Op 27 april word ik 60. De oude Grieken noemden 60 de leeftijd van de filosoof – de mens die zoekt naar de diepere betekenis van de dingen en de fundamentele waarden. Ik herken mij hierin en wil dit echt vieren. Ik heb daarom besloten de Walk of Wisdom te gaan lopen, begeleid door diegenen die me dierbaar zijn.

De Walk of Wisdom is een eigentijdse pelgrimsroute: 136 kilometer heuvels, bossen, rivieren en oude cultuurlandschappen rondom Nijmegen, de stad waar ik sinds 2003 woon. Ik loop de route zelf in 11 dagen en krijg iedere dag weer ander gezelschap.

In het programma van Sophie Hilbrand, Sophie in de mentale kreukels, leer ik dat 1 op de 7 werkende Nederlanders wel een keertje kopje onder gaat. We delen dezelfde aarde en maken dezelfde levensfasen door. We lopen allemaal tegen van alles aan. Waar we tegen aanlopen verschilt van mens tot mens. Hoe we er mee omgaan ook.

Hoe kunnen we zodanig samen leven, samen werken, samen spelen, samen leren dat we onszelf en elkaar zo min mogelijk pijn doen? 
Het leven ervaren als een Walk of Wisdom. Dat doe ik al ruim 30 jaar in mijn werk als mensencoach met werkende mensen: door echt te luisteren naar levensverhalen, me te laten raken door de uniciteit en kwetsbaarheid van het menselijk bestaan, daar prioriteit aan te geven, door ontmoetingen te creëren.

Door het leven te zien en te ervaren als een Walk of Wisdom ontdek je de boeiende en uitdagende kanten van het leven. Je werkt met elkaar aan het krachtiger maken van elkaar. En je weet dat het verdragen van tegenslag, onmacht en andere onvolkomenheden een belangrijke menselijke houding is die je kunt leren.

Dat gaat niet vanzelf. Het helpt als er een arbeidsmarkt, een onderwijsstelsel en zorginstellingen zijn, die dienstbaar zijn aan de behoeften van de moderne werkende mens. Helaas vloeit er steeds minder van ons belastinggeld naar die plekken.

Waar het geld vaak wel naar toe gaat, brengt onderstaande getekende strip mooi in beeld: de Kanorace. Er waren eens twee Nederlandse bedrijven, Samen Sterk en Kennis is Macht, die elkaar uitdaagden in een jaarlijks te houden kanorace, met in iedere kano 8 kanoërs. Allebei de teams gingen oefenen. En op de dag van de race waren beiden teams op hun best. Het team van Samen Sterk won met een kilometer voorsprong!

Na de nederlaag daalde het moreel van het Kennis is Macht team tot een dieptepunt. Het management van dit bedrijf besloot dat er volgend jaar gewonnen diende te worden. Een projectgroep moest de problemen gaan onderzoeken.

Na uitgebreid onderzoek ontdekte de projectgroep, dat bij het Samen Sterk team 7 kandidaten roeiden en 1 de instructies gaf. Terwijl bij het Kennis is Macht team 7 kanoërs de instructies gaven en 1 roeide.

In deze crisissituatie toonde het management van Kennis is Macht duidelijk leiderschap: een adviesbureau kreeg opdracht de structuur van het eigen kanoteam te onderzoeken. Na maanden van hard werken kwamen deze experts tot de conclusie, dat er in het kanoteam Kennis is Macht teveel mensen instructies gaven en te weinig mensen roeiden.

Met behulp van het rapport van de experts werd besloten de structuur van het kanoteam te wijzigen. De wijziging hield in dat er nu 4 kanoërs instructies zouden geven, 2 kanoërs toezicht zouden houden, 1 kanoër hoofd van de toezichthouders zou zijn en 1 kanoër zou roeien. Bovendien werden er maatregelen genomen om die ene roeier te motiveren: “We moeten zijn werkgebied vergroten en hem meer verantwoordelijkheden geven”.

Het jaar erna won het Samen Sterk team met TWEE kilometer voorsprong! Het bedrijf Kennis is Macht ontsloeg de roeier onmiddellijk, met als reden zijn slechte resultaten op het werk. Maar ondanks dat, werd er een flinke bonus uitgekeerd aan de toezichthouders, voor de grote inzet die het kanoteam had getoond.

Het externe adviesbureau maakte een nieuwe analyse, waarin naar voren kwam dat de juiste tactiek was gekozen, dat de motivatie goed was, maar dat het materieel verbeterd moest worden. Wat denk je? Het bedrijf Kennis is Macht is nu bezig een nieuwe kano te ontwerpen!

Constructief werken begint in mijn optiek bij diegenen die met hun voeten in de praktijk staan, diegenen die het echte werk daadwerkelijk doen. Management en eventuele externen zijn daarbij dienstbaar aan de praktijkmensen. De mensen op de werkvloer geven zelf aan hoe ze denken, werken en waar ze stelselmatig over struikelen.

Dan is er, anders dan bij het bedrijf Kennis is Macht, geen ruimte voor zelfoverschatting, noch van het management noch van externen.

Fijn als je dit artikel doorstuurt naar andere geïnteresseerden.

Copyright © 2017 Marlou-Elsen Je mag mijn artikelen of delen van mijn artikelen gebruiken, mits je de volgende status als bronvermelding opneemt (Copyright © 2017 Marlou-Elsen, www.marlou-elsen.nl). Ik vind het fijn als je mij daarover informeert.

Schrijf je in voor mijn e-boek Van Keuzestress naar Keuzekunst. Dan ontvang je iedere derde dinsdag van de maand een waardevol artikel in je mailbox.

Labels:, , , , , , , , , , , , , , , , ,