Auteur Archief

Ambities realiseren

Monique belt voor een voortgangsgesprek. Zij volgt bij mij een Persoonlijk Richtinggevend Traject. Ze werktMonique als leidinggevende in een gemeente en is onder andere verantwoordelijk voor het aspect energiebesparing. Zij schreef een ambitieuze energievisie inclusief een pragmatische aanpak om collega-managers en medewerkers te betrekken bij de uitvoering. Het Management Team steunt haar en ook de politiek geeft groen licht om energiereductie te realiseren. Maar de meest direct betrokkenen zijn nog niet zo ver. Sommige kernspelers liggen zelfs dwars.

“Welke aanpak kies ik om beweging te creëren?” luidt de vraag van Monique.
“Ik voel me onzeker, omdat ik de situatie complex en verwarrend vind. Ik heb je even nodig om met me mee te denken ”.

Stop met het oplossen van problemen

Als kind leerde je dat je afhankelijk bent van je omstandigheden.
Je kreeg regelmatig te maken met situaties die angstig voor je waren. En dan waren er twee mogelijkheden: je werd gerustgesteld of niet.

In de loop van de tijd ontdekte je, vaak onbewust, hoe je met die voor jou angstige situaties kon omgaan. Door je bijvoorbeeld gekwetst te tonen om confrontatie te vermijden. Of je onzeker op te stellen om te voorkomen dat er eisen aan je werden gesteld. Of door snel kritiek te leveren om te voorkomen dat je zelf bekritiseerd werd. Je leerde je te verdedigen tegen bepaalde situaties, tegen het voelen van de gevolgen van die situaties.

Maar wat een kind niet kan, kun jij als volwassene wel. Jij kan je huidige werkelijkheid leren begrijpen, jij kan leren ontdekken wat er echt aan de hand is. Dat je vaak bezig bent jezelf te beschermen tegen wat er in het verleden is gebeurd.

Zelfsturend samenwerken.

Heb jij moeite om in beweging te blijven in deze tijd vol onzekerheden?

Best logisch!

Afwachten, wijzen naar anderen, angstvallig zoeken naar veiligheid. Het  hoort bij een periode waarin de druk groot is. We hebben dan de neiging om terug te vallen in oude patronen en laten bijbehorend gedrag zien.

Kies voor eigenaarschap

Als je merkt dat je collega’s  onvolwassen gedrag laten zien, dan helpt het niet als je je laat meeslepen en zelf onvolwassen gedrag gaat tonen. Mensen veroordelen versterkt het ­onvolwassen gedrag. Wees opmerkzaam welke gedachten en emoties het gedrag van de ander bij je oproept[1]. Kies voor ontspanning waardoor je zicht krijgt op kansen en krachtbronnen en er ruimte kan ontstaan voor nieuwe mogelijkheden. Wat ons mensen uniek maakt is dat we kunnen nadenken, zin geven aan wat er gebeurt en dat we creatief kunnen zijn en nieuwe wegen kunnen zien.

Zelfs het scherpste mes kan zichzelf niet slijpen.

Ruimte maken voor nieuwe mogelijkheden vraagt om een creatieve oriëntatie. In deze samenleving zijn problemen steeds complexer; ze kunnen vaak niet meer door één persoon worden opgelost. Steeds meer mensen gaan dan ook samen ideeën bedenken. Dat vereist een cultuur waar we elkaar niet de loef willen afsteken. Zo’n collectieve gerichtheid krijg je niet vanzelf. Die moeten we  ontwikkelen. Daarvoor is onderstaande theorie over teamontwikkeling behulpzaam.

Ik zet de vier fasen voor je op een rijtje.

Vol verwachting klopt ons hart.

Leven met veranderlijkheid. Hoe doe je dat? Dit wordt een persoonlijk artikel. Ik geef je een inkijkje in mijn werkleven van de afgelopen jaren, omdat ik veel mensen zie worstelen met een soortgelijke situatie als waar ik mij in bevond.

In 1993 vestigde ik mij als zelfstandig organisatiecoach. Door maatschappelijke, economische en technologische veranderingen kreeg ik sinds 2010 steeds minder opdrachten. Ik was gewend dat de opdrachten naar me toe kwamen, groei was vanzelfsprekend. Maar ik kreeg te maken met schaarste. Ik probeerde nog een tijdje door te gaan op de manier die ik gewend was: vraag, offerte, aan de slag gaan, klaar. Maar nee, het bleek tijd voor herbezinning.

De crisis bood mij een kans om beter te leren omgaan met veranderlijkheid. De rijke ervaring die ik opdeed tijdens dit zoekproces, daarover gaat dit artikel.  

HOOFDARTIKEL: VOL VERWACHTING KLOPT ONS HART.

De allerbelangrijkste vraag die ik mijzelf te stellen had was: wat is het precies dat mij hier in deze situatie laat spaaklopen?  Waarom kan ik niet meer gewoon op dezelfde manier doorgaan?

Mis ik bepaalde expertise? Dat bleek het geval: ik miste de nodige kennis op het gebied van marketing en sociale media. Daar bood een expert uitkomst. Maar niet iedere vraag is op te lossen met ontbrekende kennis. Er bleek meer nodig.  

Deze vraag verdiende mijn volledige aandacht. Mijn hart klopte vol verwachting. Ik ervoer een diep verlangen naar openingen. Het voelde troebel, wazig, verwarrend én essentieel. Ik wist dat ik op iets gestuit was waarvoor ik niet kon weglopen.

Om de echte antwoorden te krijgen op mijn vraag moest  ik rust en tijd nemen voor zelfonderzoek. Want hoe onzekerder de omgeving des te belangrijker is het om op zoek te gaan naar de zekerheid in jezelf, je eigen identiteit te hervinden. Natuurlijk was ik geneigd om vooral te kijken naar wat anderen doen. Ik kreeg vele goedbedoelde adviezen. Maar als waarheidszoeker en dwarsdenker wist ik dat ik mijn eigen koers moest bepalen. Om die keuzes te kunnen maken die kloppen met wie en wat ik wilde zijn in mijn werk en leven.