Auteur Archief

Leiders met een hart zijn hard nodig!

Wat doe je in een treincoupé vol luidruchtig telefonerende medereizigers?
Doe je gewoon mee? Vertrek je naar een stiltecoupé? Besluit je voortaan weer de auto te pakken?

De gedachte aan het beïnvloeden van elkaars gedrag is vaak te eng.
‘Vijftien miljoen mensen/op dat hele kleine stukje aarde/ die schrijf je niet de wetten voor/ die moeten niet het keurslijf in/die laat je in hun waarde.’

Alleen de zwakken vechten!

Paarden hebben een bijzonder goed vermogen om als groep te overleven. Ze leven in een kudde met daarin een leidende merrie en een leidende hengst. De merrie zorgt voor harmonie en de vindplaatsen voor voedsel en water. De hengst beschermt als er gevaar van buitenaf dreigt.

Bij paarden is het leiderschap niet gedefinieerd in termen van wie de grootste en de sterkste is. 
Het gaat er om: wie zorgt het beste, wie wordt door allen het meest vertrouwd en wie is het meest dienstbaar aan de groep om hen bij elkaar te houden en te zorgen dat de leden gezond blijven. Leiderschap wordt hier niet afgedwongen, maar gegeven.

Ambities realiseren

Monique belt voor een voortgangsgesprek. Zij volgt bij mij een Persoonlijk Richtinggevend Traject. Ze werktMonique als leidinggevende in een gemeente en is onder andere verantwoordelijk voor het aspect energiebesparing. Zij schreef een ambitieuze energievisie inclusief een pragmatische aanpak om collega-managers en medewerkers te betrekken bij de uitvoering. Het Management Team steunt haar en ook de politiek geeft groen licht om energiereductie te realiseren. Maar de meest direct betrokkenen zijn nog niet zo ver. Sommige kernspelers liggen zelfs dwars.

“Welke aanpak kies ik om beweging te creëren?” luidt de vraag van Monique.
“Ik voel me onzeker, omdat ik de situatie complex en verwarrend vind. Ik heb je even nodig om met me mee te denken ”.

Stop met het oplossen van problemen

Als kind leerde je dat je afhankelijk bent van je omstandigheden.
Je kreeg regelmatig te maken met situaties die angstig voor je waren. En dan waren er twee mogelijkheden: je werd gerustgesteld of niet.

In de loop van de tijd ontdekte je, vaak onbewust, hoe je met die voor jou angstige situaties kon omgaan. Door je bijvoorbeeld gekwetst te tonen om confrontatie te vermijden. Of je onzeker op te stellen om te voorkomen dat er eisen aan je werden gesteld. Of door snel kritiek te leveren om te voorkomen dat je zelf bekritiseerd werd. Je leerde je te verdedigen tegen bepaalde situaties, tegen het voelen van de gevolgen van die situaties.

Maar wat een kind niet kan, kun jij als volwassene wel. Jij kan je huidige werkelijkheid leren begrijpen, jij kan leren ontdekken wat er echt aan de hand is. Dat je vaak bezig bent jezelf te beschermen tegen wat er in het verleden is gebeurd.

Zelfsturend samenwerken.

Heb jij moeite om in beweging te blijven in deze tijd vol onzekerheden?

Best logisch!

Afwachten, wijzen naar anderen, angstvallig zoeken naar veiligheid. Het  hoort bij een periode waarin de druk groot is. We hebben dan de neiging om terug te vallen in oude patronen en laten bijbehorend gedrag zien.

Kies voor eigenaarschap

Als je merkt dat je collega’s  onvolwassen gedrag laten zien, dan helpt het niet als je je laat meeslepen en zelf onvolwassen gedrag gaat tonen. Mensen veroordelen versterkt het ­onvolwassen gedrag. Wees opmerkzaam welke gedachten en emoties het gedrag van de ander bij je oproept[1]. Kies voor ontspanning waardoor je zicht krijgt op kansen en krachtbronnen en er ruimte kan ontstaan voor nieuwe mogelijkheden. Wat ons mensen uniek maakt is dat we kunnen nadenken, zin geven aan wat er gebeurt en dat we creatief kunnen zijn en nieuwe wegen kunnen zien.

Zelfs het scherpste mes kan zichzelf niet slijpen.

Ruimte maken voor nieuwe mogelijkheden vraagt om een creatieve oriëntatie. In deze samenleving zijn problemen steeds complexer; ze kunnen vaak niet meer door één persoon worden opgelost. Steeds meer mensen gaan dan ook samen ideeën bedenken. Dat vereist een cultuur waar we elkaar niet de loef willen afsteken. Zo’n collectieve gerichtheid krijg je niet vanzelf. Die moeten we  ontwikkelen. Daarvoor is onderstaande theorie over teamontwikkeling behulpzaam.

Ik zet de vier fasen voor je op een rijtje.